Evim evim güzel evim!..

Sene 2005…

O zamanlar Ayşen’le nişanlıyız. İkimizi de almış koca bir telaş. Bir taraftan düğün hazırlıkları, bir taraftan da ev hazırlığı…

Her Allah’ın günü elimizde katalog mobilya seçiyoruz. Her Allah’ın günü elimizde katalog halı seçiyoruz…

Derken zaman daralıyor ve biz düğün hazırlıklarını tamamlayıp, evi baştan sona zevkimize göre dayayıp döşüyoruz. Kendimizce güzel ve sıcak bir yuva kuruyoruz…

Sene 2007…

Güzel ve sıcak yuvamıza iki tane şirin mi şirin erkek yavru kuş gelip yerleşiyor. Bu yavru kuşların adı artık hepinizin bildiği gibi Kaan ve Kerem…

Bu iki bücürüğü evin neresine koysak orada yaşıyorlar. Daha doğrusu yaşıyorlardı.

Sene 2008…

Bu ikiz yavrular geçen zaman içinde ayaklandılar ve dillendiler. Onlar, ayaklanınca evdeki düzende ağırdan ağıra değişmeye başladı. İlk önce salonun orta yerini kaplayan sehpa evden gönderildi. Koltukların yeri değişti. Koltuklar, kütüphanenin önünde Çin Seddi gibi yükseldi. Konsol, çiçek saksılarının önüne barikat gibi yerleştirildi…

Sene 2009…

Ama gelin görün ki heyhat!

Koltukların üzerinden atlayıp kütüphaneye sızmalar… Konsolun üzerinden atlayıp çiçeklerimi yolmalar… Koltukların üzerine su dolu biberonlarını bastırmalar… Yemek sandalyesinin üzerine çıkıp oradan da yemek masasının üzerinde tepinmeler… Yerden aydınlatmalı lambalarımı kırmalar… Çekmeceleri çekip içine girmeler… Daha sonra ikisi de çekmecenin içinde otururken “çatırt” seslerin gelmesi… Evdeki hiçbir kumandanın çalışmaması…

Sonuç:

Evdeki güzelim çiçeklerimi anneme verdim.

Kütüphanemdeki kitapları kolilere koyup kaldırdım. Şimdi bir kitap lazım olduğunda kolileri döküp kitap arıyorum.

Yemek sandalyeleri de evden gitti. Şimdi bir misafir eve davet edemiyoruz.

Masası duruyor ama sandalyelerin yerinde yeller esiyor.

Ve mütemadiyen ben ve Ayşen her hafta evden bir şeyi bir yerlere gönderiyoruz. Ve karı-koca boş eve bakıp diyoruz ki; “Evim evim güzel evim; ama gelin görün ki içi boş evim!”

Şaka bir yana, Kaan ve Kerem’in evimizdeki varlığı evimizi fazlasıyla sıcak bir şekilde dolduruyor.

İyi ki de varsınız kuzularım…