İnsan hayatta ne ister? Evlenmek, yuva kurmak, iş sahibi olmak, kariyer sahibi olmak, zengin olmak v.s. v.s.

 
Pekiii hayatta en çok istediğiniz şeye sahip olabildiniz mi?Ben kendi adıma evet diyorum. Çünkü Hiçbir zaman büyük isteklerim olmadı.Hep bana verilenle yetindim.Daha fazlasını hiç istemedim.Biliyordum ki ailem zaten benim için elinden geleni yapıyor.Belki de bu yüzden çok hırslı olamadım hayatta.Çok çok önemli yerlere gelemedim.Ama evlendikten sonra değiştim.Hırslandım, mücadele etmeyi öğrendim.Ki ben sanırım kaderci olmak zorunda hissettim kendimi yıllar boyu.Ama dedim ya evlendikten sonra değiştim.Çünkü anne olmak istedim.

 
Bu uğurda da elimden gelen her şeyi yaptım.İyi ki yapmışım.Çünkü size sahip oldum. İki minik uğur böceğine..Zaman ne kadar çabuk ilerliyor.Daha dün sizin benimle olduğunuzu öğrendim sanki.Size bir şey olmasın diye hayatımda dikkat etmediğim şekilde davrandım kendime.Kendimi sevdim.Çünkü içimde siz vardınız.Her günüm heyecan içinde geçti sizinle olduğum süre boyunca.Ne yapıyordunuz nasıldınız diye düşünmeden bir anım bile geçmiyordu.Hele ki tekmelerinizi hissetmek.İnsanın hayatı boyunca bir daha yaşayamayacağı bir mutluluk olsa gerek.O anların tadını doyasıya çıkarmaya çalıştım.O günlerde elimde olsa sizi hiç doğurmazdım.Sizi kimselerle paylaşmak istemezdim çünkü.Hep içimde sizinle başbaşa yaşamak isterdim.Ama bu mümkün olmadı ne yazık ki.Öyle bir şansım olamazdı.
Doğduğunuz günü hayatım boyunca unutmayacağım.Bir kadına verilen en değerli hediye unutulur mu? Asla unutulmaz....

 
Miniciktiniz.Sizi kucağıma almaya korkuyordum.Size zarar vermekten korkuyordum.Sizi emzirmek, sizinle vakit geçirmek öyle özel anlardı ki...Zaman hiç ilerlemesin istedim o dönemler.Ama zamana dur denmiyor ki..

 
İnsanın çok istediği şeye sahip olması için yapmıyacağı şey yokmuş.Bunu öğrendim. Bana öğrettiğiniz o kadar çok şey var ki.Her şeyden önce anne olmayı öğrendim.Sizi sevmeyi öğrendim.Hayatta canını hiç düşünmeden verebileceğin varlıklar olduğunu öğrendim.Hiç gocunmadan birisine bakmayı öğrendim.Gece uykularımın iki minik yaramaz uğruna feda edilebileceğini öğrendim.
Artık 2 yaşındasınız.Kocaman bir iki yılı birlikte yaşadık.Sizden önceki hayatım hiç aklıma gelmiyor.Öylesine yoğun ve dolu geçiyor ki zamanımız.Siz artık derdinizi anlatabiliyorsunuz. Kendi başınıza bir çok şeyi yapabiliyorsunuz.Size asla müdahale edilmesin istiyorsunuz.
Allah´ım bu öyle güzel bir duygu ki.Hele ki ikiz annesi olmak.Bazen kalbimin ikiye ayrıldığını hissetsem de aslında siz ikiniz kalbimin tam ortasındasınız. Sevginiz her şeye değiyor.En mutsuz olduğum zamanlarda bile bana dayanma gücü verdiniz.Her gece şükrediyorum varlığınıza.Siz benim hayatımda milat oldunuz.İyi ki sizi doğurmuşum.

 
İyi ki doğmuşsunuz.
Nice 2 yaşlara....
Sizi çok seviyorum.