Anne akşamın 21 inde eve gelir.

Kızı İrem karşılar onu. Pelin kızı da koşarak gelir biraz şımarır.  Annesi acele acelece O´nu da öpüverir sarılır.  Salonun açık kalmış kapısından eşini görür bakışırlar gözle selamlaşırlar. Bu diyalogdan ötesi zaten çok mümkün olmamaktadır.

Annesinin üstünü değişmesine yardım eder İrem´cik. Anne mutfağa koşar. Dün akşamdan ıslattığı barbunyayı ocağa koyar.

Anne, buz gibi olmuş haşlanmış makarnayı tencere dibinden kazır ve tabağa alır, balkonundaki saksıda yetiştirdiği maydonozlardan hızlıca bir demet keser, çabucak yıkayıp makarna üstüne kıyar, en  üste de  tulum peynirini acelece ufalayıverir. Babacığının bahçesinde kalan son yafa portakallarından üçünü verdiği poşeti açar ve birini doğrar, tabağa alır. Bir tepsiye aldığı akşam yemeği servisini salona götürür. Kuzuları dersini yapmaktadır. Yazılı sınavının sonuçlarını görür anne. Yemeğini yerken sınav sonuçlarını inceler.

Birlikte "Papatyam" dizisini izlerler. Dizi bitince İrem kız "anne benimle yatar mısın? " der. Anne "kızım yatarsam uyurum, işim var" diye cevap verir. İrem kız ağlamaya başlar.

Anne şaşırır. Bunda ağlayacak ne vardır ki. İrem kıza sorar "neden ağlıyorsun yavrum?".

İrem kız daha da şiddetle ağlayarak cevap verir :

"Çünkü ağladığımda bana sarılıyorsun, benimle daha çok ilgileniyorsun ve bazen de benimle yatıyorsun işte bu nedenle ağlıyorum".

Anne ne kadar işi olduğundan bahseder durur. Ama İrem kız gücenmiştir annesine. Odasına gider. Anne İrem kızın ardından odasına gidecekken mutfaktaki barbunyayı görür. Hızlıca iki soğan,  iki havuç ve bir patates soyup kavurur. Salçası domatesi derken barbunya yemeğinin altını kısıp kızının yanına gider. Yavrusuna sarılıp yatacaktır. Ama İrem kız uyumuştur.

Pelin kızın ortalıkta yok olduğunu görünce arar ve Pelin kızı kendi yatağında değil de anne baba yatağına yatmış bulur.

Anne gözyaşları içinde salona döner. İkizleri var olduğundan beri hissettiği "yetememe" duygusunu daha bir yoğun hisseder.

İnternette dolaşan "anne işin yoksa beni sever misin" yazılarının aslında ne kadar da gerçeği yansıttığını anlar.

Hiçbirşey onlardan daha önemli değil diyoruz ama farkında olmadan çok mu ihmal ediyoruz. Yarın bu anne okula gidip kızlarını görecek. Onlara "sizinle ilgileniyorum sizi önemsiyorum" demiş olacak...